Cztery ♥

Mam 4 miesiące!

ważę już ponad 6 kg, noszę ubranka w rozmiarze 68 i pieluszki "trójki",

obecnie najlepszą zabawą jest wkładanie rączek do buzi i wszelkich innych rzeczy,
które znajdują się w zasięgu mojego wzroku i dotyk,

Mamusia znów karmi mnie wyłącznie mleczkiem z piersi, z wyjątkiem
wieczornego jedzonka przed samym snem, wtedy jest czas z Tatusiem i buteleczką,
27.04.2014 roku otrzymałam Sakrament Chrztu Świętego, byłam bardzo grzeczna, w ogóle
nie płakałam tylko spałam albo obserwowałam wszystko wokół i śmiałam się do Rodziców,
za mną także pierwsze szczepienia, które zniosłam bardzo dzielnie, troszkę płakałam
przy zastrzyku, a później już spałam do końca dnia i całą noc, budząc się jedynie
na mleczko, i na szczęście obyło się bez gorączki,

za to ostatnio bardzo swędzą mnie dziąsełka, przez co czasami troszkę marudzę,
nauczyłam się jednak wkładać sama do buzi gryzaczek i smoczek,
przynosi mi to troszkę ulgi, ale i tak najlepiej działają moje paluszki,

nadal uwielbiam kąpiele, jestem zodiakalnym wodnikiem, więc woda to mój żywioł,
pluskając się w wannie uderzam ochoczo rączkami chlapiąc przy tym Mamę i Tatę,
mam kilka ulubionych zabawek - tygryska pirata, tygryskozebrę i bajeczkę
o kaczuszce, którą można bawić się w wanience,
na świeżym powietrzu potrafię przespać nawet 6 godzin, z krótką przerwą na mleczko,

nie potrafię uleżeć w jednym miejscu, cały czas się kręcę, wiercę, rozglądam,
chcę poznawać świat, wszystko mnie interesuje, dźwięki, obrazy, nowe miejsca i twarze,

jestem bardzo pogodna, uśmiecham się do wszystkich, nawet obcych, ale najbardziej
lubię uśmiechać się do Mamy i Taty, próbuje nawet śmiać się w głos,
ale jeszcze nie do końca potrafię,
jestem bardzo rozmowna, w dzień i w nocy, zawsze mam coś do powiedzenia!
uwielbiam poranne przytulaski z Mamą i weekendowe z Tatą,
gdy noszą mnie na rękach, tulą, całują, łaskoczą, gdy zasypiam w ich ramionach...
jestem wtedy spokojna i szczęśliwa.

nasza mały Cukiereczek

Trójka

Mam 3 miesiące!

moja trzymiesięczna Kluseczka :)

Myszka skończyła dziś 3 miesiące! Niewiarygodne, jak przez ten czas się zmieniła. Oglądając ostatnio jej zdjęcia począwszy od tego pierwszego, zrobionego zaraz po porodzie, aż po te aktualne, zrobione wczoraj, nie mogę uwierzyć jaka wyrosła z niej duża pannica ;) Na ostatniej wizycie kontrolnej u pediatry okazało się, że nasza Córcia to już 5680 kg i 62 cm szczęścia. Nosi pampki oznaczone trójeczką i ubranka na 68 cm. Z każdym dniem łączy coraz więcej sylab, więc całymi dniami prowadzimy dialogi. W prawdzie nie wiem o czym rozmawiamy, ale obie jesteśmy tym bardzo przejęte.

10 tygodni

Misia skończyła dziś w nocy 10 tygodni i o 2:23 weszła w 11 tydzień swojego życia. Zgodnie z ostatnimi pomiarami wykonanymi przez Pediatrę nasza Iskierka mierzy 57 cm i waży 4960 gramów. To by tłumaczyło dlaczego mieści się jeszcze w niektóre ubranka  na 56 cm, a w 62 cm giną jej rączki i stópki ;) Dwa tygodnie temu przeszliśmy na większe pampersy, teraz Misia dumnie nosi "dwójki". Eh... rośnie nam Dziwczyna. Wydaje mi się już taka duża i dorosła. Uśmiecha się do nas, gaworzy, coraz pewniej trzyma główkę. Ładnie przesypia noce, a rano chce się bawić choć jeszcze nie umie, więc rozmawiamy sobie po swojemu, tulimy się i całujemy. I dopiero, gdy ktoś inny trzyma ją w ramionach widzę, jaka nadal jest malutka, drobniutka i krucha. Tak bardzo mnie rozczula. Kocham... 

Kocham jej zapach, dźwięk jej głosu, różową, mięciutką skórkę, małe pulchniutkie rączki i stópki,
długie, ciemne włosy i coraz jaśniejsze niebieskie oczy. 

Kocham, jak na mnie patrzy, wodzi za mną wzrokiem, odpowiada na uśmiech, układa ustka,
jakby chciała coś powiedzieć, jak łapie mnie za palec, gdy nie może zasnąć,
zamyka oczka, gdy całuje ją w czółko i mierzwie włosy. 

Kocham, jak reaguje na moją bliskość i jak potrafię uspokoić ją karmieniem piersią,
jak potrzebuje się wtulić we mnie w nocy, gdy razem śpimy i jak podąża za mną swoim ciałkiem,
gdy ja delikatnie się odsuwam, by nie przygnieść jej rączki.
Kocham ją całą tak mocno, tak nieopisanie, tak bez wyjątku.

Drugi miesiąc

Mam 2 miesiące 

ważę około 5 kg i noszę ubranka w rozmiarze 62,
moje rzęsy z każdym dniem stają się dłuższe i ciemniejsze, a na rączkach mam słodkie dołeczki, 

uwielbiam pić mleczko Mamy, modyfikowane nie smakuje tak dobrze,
polubiłam spacery we wózeczku, coraz częściej całe przesypiam, 

jestem już dużo silniejsza i bardziej ruchliwa,
pewniej trzymam główkę, gdy leżę na brzuchu i podpieram się rączkami,

coraz dłużej potrafię skupić wzrok na przedmiotach i twarzach, zwłaszcza jak Mama i Babcia coś mi opowiadają,

Tata czyta mi wieczorem Kopciuszka, jeszcze nic z tego nie rozumiem, ale lubię słuchać jego głosu,
moje rączki są coraz bardziej chwytne, często wyciągam sobie nimi smoka z buzi,
ale później już nie umiem go włożyć,

bardzo ładnie przesypiam noce, a w dzień mam coraz dłuższe okresy czuwania, lubię wtedy patrzeć na moją karuzelę, słuchać pozytywki i gaworzyć,
coraz częściej się śmieję, zwłaszcza gdy Mama mówi do mnie czule... 

Mamusia często mówi, że mnie kocha i nie może się doczekać dnia, gdy jej odpowiem!

Piąty tydzień

Dzisiejszy dzień napawa mnie optymizmem. Nasza Iskierka skończyła pięć tygodni. Wszystko zmierza ku lepszemu, powili zaczyna się układać. Misia jest coraz silniejsza, spokojniejsza, bardziej wyciszona. Nasza terapia przytulaniem zaczyna przynosić efekty. Już praktycznie nie widać po niej oznak pobytu w szpitalu.

W zeszłym tygodniu na polecenie pediatry odwiedziliśmy neurologa i zrobiliśmy naszemu małemu brzuszkowi badanie USG <które zresztą przespała>. Neurolog zleciła nam badanie EEG, USG główki i badanie dna oka. Co nas bardzo zmartwiło pani Doktor stwierdziła, że Misia ma wzmożone napięcie mięśniowe (bo zagina kciuki do środka dłoni) i asymetrię oraz możliwe, że będzie potrzebna rehabilitacja. W związku z tym bacznie ją teraz obserwuję. Fakt czasem ma kciuki schowane w środku dłoni, ale prawie tak samo często ma je na zewnątrz. Jeśli chodzi natomiast o asymetrię, to tak samo chętnie leży i pręży się na prawym, jak i lewym boczku. Nie do końca jesteśmy, więc przekonani o słuszności diagnozy neurologicznej. Zwłaszcza, że pani Doktor nie wywarła na nas najlepszego wrażenia. Zdawało mi się, że w ogóle nie słucha tego, co do niej mówię. A jak zapytałam czy zbada Michalinę <nie jestem lekarzem, ale to chyba na tym głównie polega wizyta w gabinecie> stwierdziła, że takie małe dzieci trudno zbadać o_O <wtf?! przecież właśnie po to poszliśmy do neurologa dziecięcego, żeby umiał zbadać "takie małe dzieci">... więc ogólnie szkoda gadać.

Pierwszy miesiąc

Mam 1 miesiąc!

noszę ubranka w rozmiarze 56 i ważę około 3,700 kg,

uwielbiam kąpiele z Rodzicami, Tatuś podtrzymuje mi główkę i plecki, a Mama trzyma mnie za rączkę,
uwielbiam też, gdy po kąpieli Tata masuje mi plecki, a Mama całe ciałko oliwką i całują moje stópki,

uspokajam się patrząc na czarno-białe obrazki zrobione przez Mamę i Tatę,

potrafię już skupić na krótko wzrok na przedmiotach i wodzić za nimi oczkami,

mój najlepszy przyjaciel to smoczek, ale korzystam z niego tylko, gdy mi smutno lub boli mnie brzuszek,
a gdy jestem szczęśliwa posyłam Mamie i Tacie delikatne uśmiechy ♥

Dzień 24. Szpital

Nasza Iskierka od soboty jest w szpitalu. Dziewczyny proszę trzymajcie kciuki, żeby jutro wróciła do domku. Tak bardzo za nią tęsknię i serce mi pęka...

Dzień 12. Kikut pępowinowy

Dziś mamy nasze małe święto. W dwunastej dobie życia Misi odpadł kikut pępowinowy! Tatuś rano przewijał Szkraba i ukazał mu się pępuszek bez ogonka. Byliśmy troszkę zaskoczeni, bo w szpitalu poinformowano nas, że proces ten trwa około 4 tygodni. Mała musiała zgubić go w nocy. Dosłownie zgubić, bo nigdzie nie możemy go znaleźć. Mamusia chciała zachować pępowinową pozostałość na pamiątkę, ale niestety się nie udało. Tatuś Misi jest za to bardzo podekscytowany możliwością wycałowania malutkiego Misiowego brzuszka wzdłuż i wszerz przy następnej kąpieli.

A Wy zachowałyście na pamiątkę kikutka pępowinowego Waszego Maluszka?

EDIT: Kikutek odnaleziony. Miśka ukryła go przed Mamą w kaftaniku ;)

Pierwszy tydzień

Dokładnie siedem dni minęło od najcudowniejszego dnia w moim życiu. Od dnia, w którym przywitaliśmy Misię na świecie. Nie da się opisać tej fali miłości do niej, która nas ogarnęła wraz z jej pierwszym oddechem. Nasze życie kręci się wokół niej i jest to najwspanialsze życie jakie mogłam sobie wyobrazić. Jestem szczęśliwa. A nasze Szczęście z każdym dniem się zmienia. Jest coraz większa, mądrzejsza i bardziej rozkoszna. Oprócz jedzenia i spania, rzecz jasna, uwielbia swojego smoka <miłość od pierwszego wejrzenia, gdy chwyciła go ustkami 27.01.2014r.>, gdy mierzwimy jej włoski palcami, głaszczemy po policzku i skroni, łapiemy za rączkę. Uwielbia kąpiele z Tatusiem i masaż plecków zaraz po niej. Ostatnio upodobała sobie również siusianie na Tatusia podczas przewijania. Nasz mały Rojberek. Uwielbia spać z nami w łóżku i zasypiać po karmieniu wtulona w moją pierś. Jej buźka podczas snu nigdy nie jest tak spokojna, jak właśnie wtedy, gdy czuje moją, naszą bliskość. Najwspanialsze uczucie na świecie ♥

mam 1 dzień

mam 5 dni