Brzuszek w obiektywie

Odkąd zaszłam w ciążę niecierpliwie czekałam na moment, w którym brzuszek stanie się widoczny. Od początku starałam się uchwycić za pomocą aparatu każdą zmianę w nim zachodzącą, każdy nowy etap jego rozwoju. Pierwsze krągłości pojawiły się w trakcie piątego miesiąca ciąży. Od tego momentu mini sesje zdjęciowe stały się regularne. Najszybszy brzuszkowy wzrost przypadł na ósmy miesiąc i z tego okresu mam najwięcej fotografii. W większości wykonywałam je sama, ale gdy patrzyłam na rosnący brzuszek marzyła mi się sesja zdjęciowa z prawdziwego zdarzenia. Niestety profesjonalne zdjęcia wykonane w studio to spory wydatek <rzędu kilkuset złotych> i wolałam te pieniążki przeznaczyć na Miśkę. Na szczęście Tata Misi ma do mnie sporo cierpliwości i przystał na amatorską domową sesję zdjęciową. Wykorzystałam kilka pomysłów podpatrzonych w Internecie i efekt końcowy przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. W zasadzie był to już ostatni dzwonek na takie przedsięwzięcie, bo Malutka za chwilkę będzie z nami. Teraz wystarczy tylko zebrać wszystkie dziewięć miesięcy w obiektywie w jednym miejscu, wywołać, posegregować w albumie, a później wracać do nich z nostalgią... bo ja zdecydowanie uwielbiam ten stan i takie pamiątki ♥

Michalinka

37 tydzień ciąży

Przyjmując mnie do szpitala położne obliczyły ponownie termin mojego porodu. Według nich przypada on nie na 31 stycznia, jak podawał dotąd mój lekarz prowadzący, a na 03 lutego 2014 roku. Zgodnie z tymi obliczeniami w poniedziałek brzuszek skończył 36 tydzień i wszedł dumnie w 37 tc. Teraz odliczmy dni do 13 stycznia, z upływem którego Michalinkę będzie można oficjalnie nazwać noworodkiem donoszonym. Mam nadzieję, że przez te 5 dni nie zrobi nam już żadnej niespodzianki! Siedź grzecznie w brzuszku Kochanie ♥

Brzuszek w Sylwestrową Noc

Osiem miesięcy z brzuszkiem

Pierwszy dzień stycznia, wszyscy rozpoczynamy Nowy Rok, nowy rozdział w naszym życiu. My z Miśką rozpoczynamy także nowy miesiąc wspólnego życia w dwupaku. Już ostatni, dziewiąty, co z jednej strony bardzo smuci, bo kocham swój brzuszek, a z drugiej napawa ogromną radością, bo niedługo zobaczę moją Małą pasażerkę na gapę.

Osiem miesięcy minęło, jak z bicza strzelił. Oprócz codzienności, którą stało się dla mnie noszenie Michaliny pod sercem, mimo całej niezwykłości tego stanu, było wiele pięknych i trudnych momentów. Te piękne, jak ujrzenie upragnionych i wyczekanych dwóch kresek na teście ciążowym, pierwsze spotkanie z Małą podczas usg, pierwszy dotyk z wnętrza brzuszka i te trudne, gdy ciąża była zagrożona i drżałam o jej życie. Wszystko to stworzyło piękny kolaż wspomnień. Towarzyszyło mi w tym okresie wiele przemyśleń, a wiele spraw uległo przewartościowaniu. I tak doszłam do tego miejsca, w którym jestem teraz i stąd dzisiejsze małe/duże podsumowanie, plusy i minusy stanu błogosławionego.


Uroki ciąży będą na osłodę, dlatego zaczynam od mniejszych lub większych niedogodności, cieni i mroków:

1. pierwsze z jakim było mi dane się zmagać były mdłości, które towarzyszyły mi przez cały 2, 3 i część 4 miesiąca ciąży. W tym okresie jedzenie było dla mnie katorgą, praktycznie nic mi nie smakowało, a wszystkie zapachy powodowały ścisk w żołądku. Na szczęście dolegliwości te minęły wraz rozpoczęciem 5 miesiąca i odstawieniem leków na podtrzymanie ciąży;
2. wraz ze zmianą powyższej sytuacji i pochłanianiem przeze mnie wszystkiego, co było w zasięgu mojego wzroku i ręki, przyszła inna dolegliwość – zgaga. Oczywiście zdarzała mi się również przed ciążą, ale ta którą mam teraz nie może się równać z niczym... piecze, dławi i niestety nic nie jest wstanie jej powstrzymać;

36 tydzień ciąży

Dzisiaj kończymy 35 tydzień i wchodzimy żwawym krokiem w 36, co więcej za 4 dni rozpoczynamy 9 miesiąc! Ponieważ pięknie koreluje to z Nowym Rokiem za parę dni moje małe, duże podsumowanie poprzednich 8 miesięcy, czyli blaski i cienie, mroki i uroki błogosławionego stanu. A póki co słów kilka o tym, co się dzieje z Maluszkiem i w maminym organizmie oraz zdjęcie brzuszka pod choinką ;)

Kolacja Wigilijna z brzuszkiem